UXfocus

Cytaty z tekstu Networked Knowledge, Decades Before Google dotyczącego stworzenia Mundaneum:

Belgian librarian Paul Otlet created the Mundaneum. A trained lawyer from a wealthy family, Otlet wanted to map out the world’s knowledge and preserve it in his wooden cabinets. He envisioned collecting all of the books ever published and interlinking them using an archival system he developed himself.

I jeszcze:

Otlet first developed the idea of a global knowledge „network” in 1934. At a time when radio and television were still in their infancy, he tried to develop multimedia concepts to improve opportunities for cooperation among researchers. Otlet wrestled with the question of how to make knowledge accessible across great distances. He used a combination of index cards, telephones and other equipment to approximate what is possible today with any computer.

Więcej o Mandaneum, prawdopodobnie pierwszym prekursorze hipertekstu, m.in. na wiki i w kolejnym ciekawym tekście w New York Times.

Punktowa forma wpisu inspirowana Net to (chyba już śp.?). Być może pozostanie tu na stałe.

• Żyjemy w przesycie wiedzy i informacji oraz w czasach permanentnego braku czasu. To truizm.
• Ten problem jednak nie dotyczy wszystkich w różnym stopniu. Ograniczający się do oglądania wiadomości w TV nie muszą czuć przesytu informacji. Osoby podłączone do RSS, Facebooka, Twittera i innych serwisów mogą go odczuwać bardzo mocno.
• Można więc powiedzieć że różni ludzie żyją w różnych rzeczywistościach. To jest zaletą z punktu widzenia konkretnego człowieka ponieważ przyspiesza przyjmowanie informacji i upraszcza analizę świata. Jednak istotniejsze są wady, bo media o określonych punktach widzenia i skupiające się na określonych tematach nie pokazują wszystkiego co istotne. Tak tworzy się matrix, a raczej wiele matrixów.
• Przesyt informacji i wiedzy to nie koniecznie zawsze to samo. Przesyt informacji ogarnąć łatwiej niż przesyt wiedzy.
• Coraz bardziej będą rządzić krótkie formy komunikacji. Twitter to jeden z przykładów. Inny to np. Tumblr. Sądzę, że będzie ich coraz więcej, a ich rola będzie rosnąć. Krótka forma komunikacji umożliwia skupienie się na meritum.
• Trudne jest obecnie odsianie wiedzy ważne od nieistotnej. Żeby to zrobić trzeba zacząć zapoznawać się z wiedzą. A więc trzeba przeanalizować sporo banałów, kiepskich książek i nieistotnych tekstów powtarzających banały wyczytane gdzie indziej.
• Ci, którzy skutecznie rozwiążą problemy przesytu informacji i wiedzy zyskają uznanie użytkowników.
• Jeśli ktoś stworzy narzędzie, które pozwoli szybko przeanalizować całą kluczową wiedzę w danej dziedzinie odsiewając zarazem szum to prawdopodobnie podbije świat. Google się tu nie sprawdza. I nie znalazłem takiego narzędzia, które by się sprawdziło.
• Śmiało stwierdzę, że takie narzędzie (jeśli w ogóle możliwe do powstania) może być „next big thing”.
• Dotychczasowe projekty bardziej skupiają się na ogarnięciu zalewu informacji. Np. Flipboard. Ale jeszcze nie docierają do ogarniania zalewu wiedzy. To znacznie trudniejsze.